प्रभु येशूद्वारे कृपा

"कारण नियमशास्त्र मोशेद्वारे देण्यात आले; परंतु कृपा व सत्य येशू ख्रिस्ताद्वारे आले." — योहान १:१७

प्रत्येक पिढीत आणि प्रत्येक संस्कृतीत मानवाने देवाचा शोध घेतला आहे. महान संस्कृतींमध्ये असो किंवा दुर्गम जंगलांमध्ये, लोक सहजपणे स्वतःपेक्षा महान अशा कोणत्यातरी शक्तीची उपासना करतात. ही आतुरता काही योगायोग नाही. देवाने प्रत्येक मनुष्याच्या हृदयात अनंतकाळची जाणीव ठेवली आहे, ज्यामुळे प्रत्येक व्यक्तीमध्ये आपल्या निर्माणकर्त्याला जाणून घेण्याची इच्छा निर्माण झाली आहे.

दुर्दैवाची गोष्ट म्हणजे अनेक लोक आपले संपूर्ण आयुष्य शोधण्यात घालवतात, परंतु त्यांना खऱ्या अर्थाने देव कधीच सापडत नाही.

नियमशास्त्राने आपली गरज प्रकट केली

इतिहासभर धर्माने नियम, विधी आणि सत्कर्मांच्या माध्यमातून देव आणि मनुष्य यांच्यातील दरी भरून काढण्याचा प्रयत्न केला आहे. परंतु लोक जितका अधिक प्रयत्न करतात, तितकेच त्यांना स्वतःच्या अपयशाची अधिक जाणीव होते. देवाजवळ आणण्याऐवजी, त्यांचे प्रयत्न अनेकदा त्यांना अपराधीपणा आणि अनिश्चिततेच्या ओझ्याखाली ठेवतात.

जुन्या कराराखाली इस्राएलचीही हीच अवस्था होती. देवाने मोशेद्वारे आपले नियमशास्त्र दिले, आणि जरी त्या नियमशास्त्राने देवाच्या पवित्रतेचे परिपूर्ण प्रतिबिंब दाखवले, तरी त्याने मनुष्याला देवाच्या परिपूर्ण निकषांप्रमाणे जगण्यास असमर्थ असल्याचेही उघड केले. पौल स्पष्ट करतो की, नियमशास्त्र हे आपल्या तारणाची क्षमता दाखवण्यासाठी नव्हे, तर आपल्याला तारणाऱ्याची गरज आहे हे दाखवण्यासाठी शिक्षकासारखे ठरले (गलतीकरांस ३:२४–२५).

मंडपाची रचनाही हाच संदेश देत होती. प्रत्येक पडदा, प्रत्येक यज्ञ आणि प्रत्येक निर्बंध उपासकाला याची आठवण करून देत होता की देवाची उपस्थिती खरी आहे, परंतु पापामुळे त्या उपस्थितीत प्रवेश अजूनही मर्यादित होता.

येशूने सर्व काही बदलून टाकले

योहान घोषित करतो, "कारण नियमशास्त्र मोशेद्वारे देण्यात आले; परंतु कृपा व सत्य येशू ख्रिस्ताद्वारे आले."

येशू केवळ आणखी एका शिकवणीचा संच देण्यासाठी आला नव्हता. तो पित्याला प्रकट करण्यासाठी आला.

प्रथमच, लोकांना एका व्यक्तीद्वारे देवाचे स्वरूप पाहता आले. येशूमध्ये सत्य केवळ दगडी पट्ट्यांवर लिहिलेले राहिले नाही; ते मनुष्यांमध्ये वावरले. कृपा दृश्यमान झाली. दया वैयक्तिक झाली. पवित्रता आता दूर राहिली नाही, तर तिने तुटलेल्या जीवनांचे पुनर्स्थापन करण्यासाठी पुढाकार घेतला.

येशूने नियमशास्त्रातील प्रत्येक अपेक्षा पूर्ण केली आणि जे कोणताही मनुष्य कधीही करू शकला नाही ते साध्य केले. आपल्या मृत्यू आणि पुनरुत्थानाद्वारे त्याने प्रत्येक व्यक्तीसाठी देवाच्या उपस्थितीत आत्मविश्वासाने प्रवेश करण्याचा मार्ग उघडला.

विश्वास आपल्याला प्रवेश मिळवून देतो

ख्रिस्त येण्यापूर्वी, विश्वास प्रकट होईपर्यंत लोक नियमशास्त्राच्या अधीन ठेवले गेले होते (गलतीकरांस ३:२३). विश्वास म्हणजे केवळ देव अस्तित्वात आहे असे मानणे नव्हे; तर येशू ख्रिस्ताने पूर्ण केलेल्या कार्यावर संपूर्ण विश्वास ठेवणे होय.

विश्वासाद्वारे आपण ते प्राप्त करतो जे कृपा विनामूल्य प्रदान करते. देवाची स्वीकृती मिळविण्यासाठी प्रयत्न करणारे म्हणून आपण आता देवाजवळ येत नाही. आपण येतो, कारण ख्रिस्ताने आधीच आपल्याला पित्यासमोर स्वीकारार्ह केले आहे. कृपा ही केवळ देवाची कृपादृष्टी नाही; ती त्याच्याशी नातेसंबंधात येण्यासाठी त्याचे आमंत्रण आहे.

त्याच्या कृतींपेक्षा अधिक त्याचे मार्ग जाणून घेणे

स्तोत्रसंहिता १०३:७ सांगते की, देवाने आपले मार्ग मोशेला ज्ञात करून दिले, परंतु आपली कृत्ये इस्राएलच्या लोकांना दाखवली. अनेक लोक देव काय करू शकतो हे जाणतात, परंतु फार थोडे लोक त्याचे हृदय खऱ्या अर्थाने जाणतात. कृपा हेच साध्य करते.

नियमशास्त्राने देवाचा निकष प्रकट केला, परंतु कृपा देवाचे स्वरूप प्रकट करते. ती आपल्याला केवळ आज्ञापालनासाठी नव्हे, तर सहभागितेसाठी; केवळ सेवेसाठी नव्हे, तर पुत्रत्वासाठी आमंत्रित करते.

विश्वासाद्वारे आपण त्याच्या सामर्थ्यात प्रवेश करतो, आणि कृपेद्वारे आपण त्याचे हृदय जाणून घेतो व त्याच्या मार्गांमध्ये चालतो. येशू ख्रिस्ताद्वारे प्रत्येक विश्वासणाऱ्याला मिळालेला हा विशेषाधिकार आहे.

बाइबल पढ़ना: स्तोत्रसंहिता ८९-९६

प्रभु येशूद्वारे कृपा

Most Read