பாவத்துடன் போராட்டம்

நமது நவீன உலகின் டிஜிட்டல் தளம், சுய மறுப்பு ஒரு கலை வடிவமாகிவிட்டது. நமக்கு அசௌகரியத்தை ஏற்படுத்தும் பகுதிகளைத் தவிர்த்து, நமது சிறந்த சுயத்தை வெளிப்படுத்த, நாம் சமூக ஊடகங்களை கட்டுப்படுத்துகிறோம். இது நமது ஆவிக்குரிய வாழ்விலும் உண்மையாக இருக்கலாம். "சத்தியம் உங்களை விடுதலையாக்கும்" (யோவான் 8:32) என்ற வார்த்தையின் பழமையான ஞானம், குறிப்பாக நாம் ஒரு குறிப்பிட்ட பாவத்தில் வாழும் போது, வாழ்வதை விட மேற்கோள் காட்டுவது எளிதாக இருக்கலாம். நமது குறைபாடுகள் கவனிக்கப்படுவதால் ஏற்படும் அசௌகரியம் மனிதகுலத்தைப் போலவே பழமையான அனுபவமாகும்.

முதல் மனிதர்களான ஆதாமும் ஏவாளும் எல்லாவற்றையும் பெற்றிருந்தார்கள்—பரதீஸ், தேவனோடு ஐக்கியம், பாவம் இல்லாத வாழ்க்கை. ஆயினும் அவர்கள் நன்மை தீமை அறியத்தக்க மரத்தின் கனியை புசித்ததின் மூலம் தேவனுக்கு கீழ்ப்படியாத தருணத்தில், அவர்கள் தங்கள் மீறுதல்களையும் குறைபாடுகளையும் வேதனையுடன் உணர்ந்தனர். ஆதியாகமம் 3:8 நமக்குச் சொல்கிறது, “பகலில் குளிர்ச்சியான வேளையிலே தோட்டத்தில் உலாவுகிற தேவனாகிய கர்த்தருடைய சத்தத்தை அவர்கள் கேட்டார்கள். அப்பொழுது ஆதாமும் அவன் மனைவியும் தேவனாகிய கர்த்தருடைய சந்நிதிக்கு விலகி, தோட்டத்தின் விருட்சங்களுக்குள்ளே ஒளித்துக்கொண்டார்கள்.” ஆதாம் ஏவாளின் உள்ளுணர்வு அவர்களின் பாவத்தை எதிர்கொள்வதற்குப் பதிலாக, தேவனின் பிரசன்னத்தைத் தவிர்த்தும், மறைக்கவும் செய்தனர்.

ஒளியிலிருந்து தப்பித்து இருளைப் போற்றும் இந்த உந்துதல் புதிதல்ல. யோவான் 3:19 கூறுகிறது, "இதுவே தீர்ப்பு: வெளிச்சம் உலகில் வந்தது, ஆனால் ஜனங்கள்தங்கள் செயல்கள் தீமையாக இருப்பதால் ஒளிக்கு பதிலாக இருளை விரும்பினர். "நாம் பாவத்தில் வாழும்போது, நாம் விரும்புவது கடைசியாக ஒரு இடத்தில் இருக்க வேண்டும்-அல்லது மக்களுடன்-நம்முடைய அந்த பகுதிகளில் ஒளியைப் பிரகாசிக்கிறோம், நாம் மறைக்க விரும்புகிறோம்.

இருப்பினும், தவிர்ப்பது ஒரு தீர்வாகாது; அது நாமே உருவாக்கிய சிறை. இது நம்மை குணப்படுத்துதல் மற்றும் மீட்பிலிருந்து விலக்கி வைக்கிறது. யாக்கோபு 5:16அறிவுரை கூறுகிறது, "நீங்கள் சொஸ்தமடையும்படிக்கு, உங்கள் குற்றங்களை ஒருவருக்கொருவர் அறிக்கையிட்டு, ஒருவருக்காக ஒருவர் ஜெபம்பண்ணுங்கள். நீதிமான் செய்யும் ஊக்கமான வேண்டுதல் மிகவும் பெலனுள்ளதாயிருக்கிறது.” இது சௌகரியமாக இல்லை, ஆனால் வெளிச்சத்தை தழுவுவது பாவத்தின் கட்டுகளிலிருந்து நம்மை விடுவிப்பதற்கான முதல் படியாகும். அதைச் செய்ய, நாம் சுயமாகத் திணிக்கப்பட்ட இருளிலிருந்து வெளியேறி, நம் பலவீனங்களை எதிர்கொள்ள அன்புடன் நம்மை ஊக்குவிக்கும் தலைவர்களைத் தேட வேண்டும்.

ஆனால் வெளிச்சத்திற்கான இந்த எதிர்ப்பை நாம் எவ்வாறு கடந்து செல்ல முடியும்? இது நமது மனிதநேயத்தையும் தேவன் நம்மீது வைத்திருக்கும் நிபந்தனையற்ற அன்பையும் அங்கீகரிப்பதன் மூலம் தொடங்குகிறது. ரோமர் 5:8கூறுகிறது, “மேலும் நமக்கு அருளப்பட்ட பரிசுத்த ஆவியினாலே தேவ அன்பு நம்முடைய இருதயங்களில் ஊற்றப்பட்டிருக்கிறபடியால், அந்த நம்பிக்கை நம்மை வெட்கப்படுத்தாது.”

ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி, மற்ற வளர்ச்சியைப் போலவே, பெரும்பாலும் அசௌகரியமானதாக இருக்கும். நமது குறைகளை நேருக்கு நேர் சந்தித்து கிருபைக்காக ஜெபிப்பதாகும். நீதிமொழிகள் 28:13 அறிவுறுத்துகிறது, "தன் பாவங்களை மறைப்பவன் வாழ்வதில்லை, ஆனால் அவற்றை அறிக்கையிட்டு கைவிடுகிறவனோ இரக்கம் பெறுகிறான்". தவிர்ப்பதன் பயனற்ற தன்மையை உணர்ந்து, ஆவிக்குரிய வெளிச்சத்தின் அன்பு, மன்னிப்பு மற்றும் சிறந்த வாழ்க்கைக்கான அழைப்பு என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.

Bible Reading: Zechariah 10-14

பாவத்துடன் போராட்டம்

Most Read