స్వేచ్ఛ మరియు పరిణతిలో నడవడం

మనస్తాపం ఎల్లప్పుడూ విశ్వాసి జీవితం మీద ప్రభావం చూపుతుంది - కానీ మనస్తాపాన్ని అధిగమించడం కూడా అంతే ప్రభావం చూపుతుంది. మనస్తాపాన్ని అలాగే ఉంచడానికి అనుమతించినప్పుడు, అది హృదయాన్ని కఠినతరం చేస్తుంది మరియు ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలను నెమ్మదిస్తుంది. కానీ మనస్తాపాన్ని ఎదుర్కొని విడుదల చేసినప్పుడు, అది పరిపక్వత, సమాధానం, స్వేచ్ఛను ఉత్పత్తి చేస్తుంది. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, మనం బాధ ద్వారా లేదా మనం ఎంచుకున్న వైద్యం ద్వారా మనం రూపుదిద్దుకుంటాము.

మనస్తాపం ఎదుగుదలను పరిమితం చేస్తున్నప్పటికీ, మనస్తాపం నుండి స్వేచ్ఛ ఆత్మను పరిపక్వం చేస్తుంది. ఈ ప్రయాణం చివరి లక్ష్యం మనల్ని బాధపెట్టకుండా ఉండటమే కాదు, తప్పు జరిగినప్పుడు కూడా ప్రేమగా, బోధించదగినదిగా మరియు శాంతియుతంగా ఉండటానికి తగినంత బలమైన హృదయాన్ని అభివృద్ధి చేసుకోవడం.

లేఖనాలు పరిపక్వతను పరిపూర్ణతగా కాకుండా, స్థిరత్వంగా వర్ణిస్తాయి..

"వయస్సు వచ్చిన వారు అభ్యాసముచేత మేలు కీడులను వివేచించుటకు సాధకము చేయబడిన జ్ఞానేంద్రియములు కలిగియున్నారు గనుక బలమైన అహారము వారికే తగును" (హెబ్రీయులకు 5:14).

ఆధ్యాత్మిక పరిపక్వత అంతా బాగానే ఉన్నప్పుడు కాదు మనం గాయపడినప్పుడు ఎలా స్పందిస్తామో దాని ద్వారా వెల్లడవుతుంది.

కాలచక్రాన్ని విచ్ఛిన్నం చేసే ఎంపిక

మనస్తాపం నుండి విముక్తి అనేది ఒక నిర్ణయంతో ప్రారంభమవుతుంది, ఒక భావనతో కాదు. క్షమాపణ అనేది ఒక భావోద్వేగంగా మారడానికి ముందు విధేయత అనేది ఒక క్రియ. యేసు స్పష్టంగా బోధించాడు:

“మీ శత్రువులను ప్రేమించుడి. మిమ్మును హింసించు వారికొరకు ప్రార్థన చేయుడి” (మత్తయి 5:44).

ఈ ఆజ్ఞ బలహీనతలో పాతుకుపోలేదు, కానీ అధికారంలో పాతుకుపోయింది. విశ్వాసులు ప్రతీకారం తీర్చుకోవడానికి లేదా ఉపసంహరించుకోవడానికి నిరాకరించినప్పుడు, వారు మనస్తాపం పోషించే కాలచక్రాన్ని విచ్ఛిన్నం చేస్తారు. దేనిపై మనస్తాపం పెంచుకుంటామో, ప్రేమ దానిని నాశనం చేస్తుంది.

జ్ఞాపకశక్తిని మాత్రమే కాకుండా హృదయాన్ని స్వస్థపరచుకోవడం

చాలా మంది క్షమించిన తర్వాత కూడా నొప్పిని గుర్తుంచుకుంటారు ఇది గందరగోళానికి కారణమవుతుంది. స్వస్థత ఎల్లప్పుడూ జ్ఞాపకశక్తిని తుడిచివేయదు - ఇది నియంత్రణను తొలగిస్తుంది. గాయం ఇకపై ప్రతిచర్యలు, నిర్ణయాలు లేదా స్వరాన్ని నిర్దేశించదు.

దావీదు జ్ఞానంతో ఇలా ప్రార్థించాడు:

“యెహోవా, నీవు నన్ను స్వస్థపరచుము నేను స్వస్థతనొందుదును, నన్ను రక్షించుము నేను రక్షింపబడుదును, నేను నిన్ను స్తోత్రించుటకు నీవే కారణభూతుడవు” (యిర్మీయా 17:14).

స్వస్థత దేవుని పని, కానీ లొంగిపోవడం మనది. స్వస్థత పొందిన హృదయం పదే పదే హాని కలిగించే అవకాశం లేకుండా మృదువుగా ఉంటుంది.

ప్రభువైన యేసు క్షమించడమే కాదు - ఆయన తనను తాను తండ్రికి అప్పగించుకున్నాడు (యోహాను 2:24). ఇది పరిపక్వతకు సంకేతం: తనను తాను రక్షించుకునే అవసరాన్ని విడుదల చేయడం మరియు అంతిమ న్యాయమూర్తిగా దేవుని విశ్వసించడం.

అపొస్తలుడైన పౌలు విశ్వాసులను ఇలా కోరుతున్నాడు:

“సమస్తమైన ద్వేషము, కోపము, క్రోధము, అల్లరి, దూషణ, సకలమైన దుష్టత్వము మీరు విసర్జించుడి. ఒకని యెడల ఒకడు దయగలిగి కరుణాహృదయులై క్రీస్తునందు దేవుడు మిమ్మును క్షమించిన ప్రకారము మీరును ఒకరినొకరు క్షమించుడి” (ఎఫెసీయులకు 4:31–32).

సౌమ్యత అపరిపక్వత కాదు; అది నియంత్రణలో ఉన్న బలం.

దేవుని రాజ్యాన్ని ప్రతిబింబించే జీవితం

మనస్తాపం జయించినప్పుడు, సమాధానం స్థిరంగా మారుతుంది, సంబంధాలు ఆరోగ్యంగా మారుతాయి ఎదుగుదల వేగవంతం అవుతుంది. విశ్వాసి ఇకపై సులభంగా కదిలించబడడు, సులభంగా కోపంగా ఉండడు లేదా సులభంగా వెనక్కి తగ్గడు.

ప్రభువైన యేసు ఇలా అన్నాడు,

“మీరు ఒకనియెడల ఒకడు ప్రేమగలవారైన యెడల దీనిబట్టి మీరు నా శిష్యులని అందరును తెలిసికొందురనెను” (యోహాను 13:35).

మనస్తాపం నుండి విముక్తి అనేది కేవలం వ్యక్తిగతం కాదు—ఇది ఒక సాక్ష్యం.

Bible Reading: Genesis 25-26

స్వేచ్ఛ మరియు పరిణతిలో నడవడం

Most Read